พื้นฐาน
การเข้ารหัสหลังยุคควอนตัม: จุดเริ่มต้น
สิ่งที่คุณจะเข้าใจ
แยกอัลกอริทึม โพรโทคอล และระบบก่อนวางแผนการเปลี่ยนผ่าน
ทบทวนล่าสุด:
ทำความเข้าใจบริบท
PQC ใช้โครงสร้างทางคณิตศาสตร์ที่ออกแบบให้ต้านทานการโจมตีจากคอมพิวเตอร์แบบดั้งเดิมและควอนตัม โดยทำงานบนแพลตฟอร์มคอมพิวเตอร์ทั่วไป ส่วน QKD ใช้กลไกการสื่อสารเชิงควอนตัมทางกายภาพ มีข้อกำหนดด้านอุปกรณ์ ระยะทาง การยืนยันตัวตน และการปฏิบัติการต่างกัน การเปลี่ยนผ่านสู่ PQC จึงไม่ใช่การติดตั้งเครือข่ายควอนตัม
วางแผนงาน
เริ่มจากบริการทางธุรกิจและวัตถุประสงค์การเข้ารหัส การสร้างกุญแจร่วม ลายมือชื่อดิจิทัล และการเข้ารหัสข้อมูลจำนวนมากเป็นคนละงาน การเปลี่ยนชื่ออัลกอริทึมในไฟล์ตั้งค่าไม่ใช่การเปลี่ยนผ่านครบถ้วน ต้องพิจารณาการเจรจาโพรโทคอล รูปแบบกุญแจ ผู้ให้บริการ ใบรับรอง และระบบคู่สื่อสาร
หลักฐานที่ควรตรวจสอบ
บันทึกมาตรฐาน implementation และเวอร์ชัน โปรไฟล์โพรโทคอล และสภาพแวดล้อมที่ทดสอบทุกครั้ง ตรวจสอบว่าส่วนใดสิ้นสุดการเชื่อมต่อที่ปกป้องอยู่และใครควบคุมขอบเขตนั้น แยกสิ่งที่สังเกตจริงออกจากแผนงานผู้ให้บริการและผลสาธิตในห้องปฏิบัติการ
ข้อจำกัดและขั้นตอนต่อไป
NIST FIPS 203 กำหนด ML-KEM สำหรับการห่อหุ้มกุญแจ ส่วน FIPS 204 และ 205 กำหนด ML-DSA และ SLH-DSA สำหรับลายมือชื่อ มาตรฐานอัลกอริทึมไม่รับรองแอปพลิเคชันที่นำไปใช้ ศึกษาภัยคุกคามและอายุข้อมูลต่อ แล้วเลือกขอบเขตระบบสำหรับสำรวจ
หลักฐานและข้อจำกัด
ข้อมูลเพื่อการศึกษาพร้อมมาตรฐานอ้างอิง บทความนี้ไม่ได้ประเมินระบบลูกค้า ต้องตรวจสอบ implementation และการรองรับโพรโทคอลในสภาพแวดล้อมที่เลือก